Jednak trzecia noc minela znow z placzem i ciaglym budzeniem sie. Nie mam pojecia o co chodzi, co sie dzieje i jak pomoc. Boje sie, ze znow nastapi ten straszny czas jak byl dwa miesiace temu. Znow zaczynam myslec, ze juz chyba tylko centymetr dzieli mnie od zmeczenia, niewyspania i ciaglym brak humoru.

Jutro mamy wizyte u pediatry, moze ona bedzie wiedziala co sie dzieje, moze zajrzy Alexowi w paszczke i upewni mnie, ze to znowu te zebiska nie daja nam zyc normalnie. Oby.